Ryś jest najbardziej zagrożonym wyginięciem spośród zwierząt zamieszkujących Tatry. Już kiedyś się to zdarzyło ? w połowie XIX wieku populacja tych drapieżnych kotów zniknęła z tatrzańskich krajobrazów by po upływie stulecia pojawić się ponownie. Rysie zamieszkują pasmo lasów reglowych, zajmują stare drzewostany w sąsiedztwie skał, zza których mogą prowadzić obserwację otoczenia.

Podejmuje wyprawy ? wędrują nawet do 7 km by znaleźć pożywienie – także ponad górną granicę lasów w celu polowania ? tam jego ofiarą czasami padają kozica i świstak, sarny i jelenie. Ofiary atakuje z zasadzki lub polując na nie na krótkim dystansie. W okresach głodu rysie zjadają także padlinę. Rysie jadają jednak nie tylko mięso ? bywa, że mogą się zadowolić jedząc owoce lub trawy.

Roślinność w Tatrach jest niezwykle bogata, więc mają duży wybór. Ryś euroazjatycki to największy naturalnie występujący kotowaty w Europie. W Polsce żyje tylko ok. 200 rysi ? nie wiadomo dokładnie ile żyje w Tatrach. Są to samotnicze zwierzęta, polujące prawie wyłącznie nocą. Wyglądem przypominają bardziej dużego psa niż kota ? mają silne łapy, krępej budowy ciało.

Głowa rysia jest okrągła, a uszy spiczaste zakończone charakterystycznymi pędzelkami czarnej sierści. Umaszczenie sierści jest ciemnożółte lub rude, natomiast brzuch i spody łap są białe. Jego futro jest tak przystosowane by chronić właściciela przed skrajnymi temperaturami ? mrozem jaj i upałem.

Rysie, co charakterystyczne dla kotów, mają doskonale rozwinięte zmysły wzroku i słuchu, sprawnie wspinają się po drzewach i są szybkie. Mimo, że rysie należą do małych kotów to są niezwykle odważne ? we własnej obronie lub by chronić młode potrafią odpowiedzieć na atak niedźwiedzia lub wilka. Zadowolenie lub szczęście okazują tak jak koty domowe ? głośno mrucząc.